Aankondiging

Collapse
No announcement yet.

(Kort) Verslag: Elmira, NY.

Collapse
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • (Kort) Verslag: Elmira, NY.

    Dit verslag van een bezoek aan de speedway van Elmira treedt enigszins buiten z'n oevers, maar dat mag. Afgesloten met linkje naar YouTube, trouwens.

    Een intimiderend aspect van opvoeden waar ouders mee worstelen is dat je eigenlijk maar één kans krijgt om alles goed te doen, of twee als je geluk hebt, en als je niet alles goed doet heb je het fout gedaan. Je zou kunnen zeggen dat ouderschap het vermogen is om te gaan met een oneindige reeks mislukkingen, en toch te geloven dat je goed bezig bent. En natuurlijk worden de meeste kinderen gewoon respectabele volwassenen, geheel onafhankelijk van de talloze keren dat hun ouders alles verknoeid hebben. Mijn zoon, aan de andere kant, is nog lang niet volwassen, en ik zie derhalve de eerdervermelde reeks mislukking onder ogen die nu al twee jaar duurt, waardoor je je als niet-ouder toch gaat afvragen waarom.

    Op 4 juli van dit jaar, Onafhankelijkheidsdag in de VS, was ik terechtgekomen op maar een paar kilometers rijden van Northern Michigan Speedway, een ovaalcircuit van eenderde mijl. Ansel, 22 maanden oud, leek mij oud genoeg voor de autoraces. Hij had eerder al de gezonde interesse getoond in speelgoedauto's die je als vader van je zoon verwacht, en wees cabriolets aan en gele schoolbussen. Dus: op naar het circuit!

    En wat een prachtige dag: wolkenloos zonnig, een tikje boven de twintig graden om zeven uur 's avonds, en vrijwel geen wind. Zo mooi als Amerika maar zijn kan, en dan nog wel waar die uiterst Amerikaanse vorm van autosport plaatsvindt: kortebaanracen op zaterdagavond. Dat allemaal. En de kleine jongen. En ik. En verder niets. In de hele wereld niets waar ik me zorgen over kon maken. Ansel, aan mijn hand, dribbelde door het hek, langs de hoofdtribune, en naar het grasveld bij bocht 1, and bij de eerste aanblik van de raceauto's riep hij uit: "papa cars!" En ik vroeg, "zie je de auto's, jongen?" "Ruik je de auto's, jongen?"

    Twaalf jaar eerder liep ik naar de hoofdingang van Pocono Raceway voor de zaterdagevenementen van het NASCAR weekend daar. Er werd al geracet, trainingen waarschijnlijk, en voor me liep een man met zijn zoon die waarschijnlijk zes of zeven jaar oud was. De vader boog zich naar z'n zoon en vroeg, "ruik je de auto's, jongen?" Ik zit hier nu al die jaren later en nog kan ik me die geur herinneren, en nog kan ik me herinneren hoe trots die man met z'n zoon was, en nog kan ik mer herinneren dat ik me afvroeg hoe je dat nou beleeft, naar de autoraces met je zoontje.

    "Ruik je de auto's, jongen?" vroeg ik, en Ansel antwoorde, "ah-ja! ah-ja!" Hij wees met z'n vingertje naar de auto's, die rondcirkelden over het circuit, en daarom maakte hij ook cirkeltjes met z'n vingertje. We zijn daarna maar kort gebleven, lang voordat de hoofdraces aan de beurt waren. Vage bedoelingen om later terug te gaan zonder Ansel waren snel verdwenen toen ik met hem in de slaapkamer zat en ik hem vroeg wat de papa auto's doen. "Vr-oem, vr-oem" deed hij na, met z'n vingertje een cirkel makend voor elke vr-oem.

    Ik zat daar, bevrijd van alle mislukkingen. Want die mislukkingen kunnen niet op tegen het gevoel wat je hebt als je daar zo zit met je zoon. Als hij daar zo zit en, in al z'n puurheid, een deel van jouw leven in zijn leven aanvaardt, doet verder niets ter zake. Niets ter zake, want dat moment is zo Godsgegeven mooi als Jozef, Jesus en Maria.


  • #2
    Hell yeah
    fka v164

    Comment


    • #3
      Mooi stukje. Overigens is in het gumvrienden-only forum zelfs een apart topic voor dit soort vaderlijke gevoelens :)

      Comment


      • #4
        Verkeerde titel, trouwens. Moet zijn Elmira, Michigan en niet Elmira, New York.

        Comment


        • #5
          Leuk verhaal; ben benieuwd hoe dat met die kleine man van ons gaat. Timo is nu 9,5 maand en al behoorlijk bewegelijk; ik ga ook al wel eens met 'm achter het stuur van de (stilstaande) auto zitten. Kan ie een beetje aan de knoppen van de Jetta zitten en zich aan het stuur optrekken; vind ie geweldig. Formule 1 kijkt ie zelfs een heel klein beetje mee.
          “You’re gonna need a bigger boat”

          Comment


          • #6
            Je zal er waarschijnlijk weinig invloed op hebben of die jongen straks wel of niet een NASCAR-liefhebber wordt. Of zullen dat de Europese roots van zijn vader maken dat ie ook open wheel gaat volgen?

            Comment

            Working...
            X