Aankondiging

Collapse
No announcement yet.

Historie "Omloop van Vlaanderen"

Collapse
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • Historie "Omloop van Vlaanderen"

    Historie "Omloop van Vlaanderen"


    Autoclub Midden-Vlaanderen werdt opgericht door dertien mannen die samenkwamen in een rokerig en kil zaaltje van Park Rodenbach, te Roeselare.
    Hun doel was de autosport en het autotoerisme in Vlaanderen te bevorderen.

    Nog geen jaar later werd de eerste "Omloop van Vlaanderen", een nationale regelmatigheidproef voor auto's (ten tijde zo genoemd) ingericht.
    Op zaterdag 22 oktober 1960 om 21 u01 ging de wedstrijd van start.
    Om de volledige 502 km te rijden, waaronder 2 tijdritten in Ardooie (1 ,2km), moest de hele nacht worden doorgereden. Van de 25 gestarte teams, haalden 19 duo's de meet, met als winnaar de Brussels tandem
    Henri Du Chateau - Roger Van Buggenhout met de Volvo PV 544.
    Na enkele minimale kinderziektes tijdens de eerste editie, werd 1961 het jaar van de echte start.

    Voor de ervaren rijders stond er dit jaar 465km op het programma waaronder een snelheidsproef in Kortemark. In een krant van 13 oktober 1961 lezen we: " ... de rally alsook de speciale proef op de Omloop van Kortemark, wordt door de Vlaamse televisie opgenomen."
    De winnaars met een Triumph TR4 droegen de schuilnamen "Vitte I - Perrier", wat wel meer gebruikelijk was in die tijd. Als extraatje dat jaar stonden naast de "Omloop van Vlaanderen" ook de 1 ste "Slalom van Roeselare"
    en de 1 ste "Ronde van Vlaanderen" (een oefenrally) met nachtelijke gymkana op het programma.


    1962 was een jaar van stijgend succes. Er was meer en meer belangstelling voor de autosport en Autoclub Midden Vlaanderen telde reeds honderden leden.

    Op 20 oktober 1962 vertrokken 36 deelnemende teams richting Langemark voor een snelheidsrit. Winnaars werden Vernaeve - Moens.
    In 1963 gingen 79 deelnemers van start in Ukkel en slechts 22 duo's bereikten de finish.

    Wie dacht dat hij een gezondheidswandeling kwam doen in Roeselare, was eraan voor de moeite, stond er nadien in een krant te lezen.

    Clubleden Talpe - Missine met een Porsche, liepen het minst aantal strafpunten op en waren daardoor ook de verdiende winnaars.

    Datzelfde jaar organiseerde AMV tijdens de Batjes een goedgeslaagde autoshow, met medewerking van alle garagehouders uit Roeselare.
    De 5de Omloop van Vlaanderen ging in 1964 in Brussel van start met 66 deelnemende teams.
    Na een tussenstop op de markt in Brugge en met 450km op de teller, bereikten uiteindelijk 26 teams de finish.

    De winnaars, het duo Staepelaere - Meeuwissen, met de Cortina GT, had zelfs een volledig blanco strafpuntenblad. Dat jaar waren er snelheidsproeven in Veurne en Ursel.

    1964 was ook het jaar dat AMV een afdeling in leper (genoemd Targa Florio) oprichtte voor een controle tijdens de doortocht van de "Monte-Carlo rally".
    Daarnaast noteren we de publicatie van het eerst AMV-magazine, "Auto Flash".

    Op 17 januari van het jaar '65 om 03u, stond AMV in voor een controle van de Rally van Monte-Carlo op de Grote Markt te Roeselare.
    Tijdens de eigen wedstrijd, Omloop van Vlaanderen, in 1965 was het terug de beurt aan Gilbert Staepelaere om
    plaats te nemen op de hoogste trede van het podium, deze maal met copiloot Christiaens, na de vele kilometers en een snelheidsproef op het vliegplein van Wevelgem.
    In 1966 gingen Moortgat - Collyns, met de Mini Cooper, met de overwinning lopen.
    Maar de volgende drie jaar ('67 - '69) werden terug op naam van G. Staepelaere, met copiloot A.Aerts geschreven.


    1971
    Een mager deelnemersveld met 24 teams (19 aan de start) en een misttapijt maakte het tot een moeilijke editie. Er zijn zo van die jaren om snel te vergeten! Uiteindelijk bereikten slechts 5 ploegen de eindmeet, maar toch een welverdiende en mooie overwinning voor
    Vandermeersch-"Rossi" met een Triumph TR6.
    1972
    De 13de Omloop van Vlaanderen was een moeilijke editie. Geen enkel team kwam zonder strafpunten aan de finish, maar toch moest de uitslag van de speciale rit zorgen voor de definitieve uitslag, want zowel Moortgat-"Jimmy" als Desutter-Vanraemdonck hadden evenveel strafpunten. Eerstgenoemde haalde met een Ford Escort Mexico de overwinning binnen.
    1973
    De rally werd ingezet met een gymkana, een behendigheidsproef, waaraan 58 teams deelnamen.
    Heel wat Engelse, Nederlandse en Franse teams waren ingeschreven voor de rally. Uiteindelijk ging de overwinning naar het duo "Pedro"-"Vaillant", dat de ganse rally aan de leiding reed met een BMW (Dole Spec). De speciale ritten, in Kortemark en Moorslede, stonden garant voor een pak spektakel in de pletsende regen. De toeschouwers waren in grote aantallen aanwezig.
    1974
    Heel wat tenoren uit het kampioenschap moesten in de gutsende regen opgeven.
    Anderen verloren heel wat tijd met pech of door een slipper, zoals "Didi"-Lux die als leiders de laatste ronde ingingen. Zij verloren enkele minuten in een gracht. Het duo "Pedro"-"Vaillant", met een BMW, ging lopen met een evenwel verdiende en tweede opeenvolgende overwinning. Op de deelnemerslijst zien we enkele namen van Nederlanders, het was dan ook een Benelux-rally, die ons zoveel jaar later nog bekend in de oren klinken: Bijvelds, Bergstein, Vande Marel en ene Henk Vossen. Met 86 ingeschreven teams, heel
    wat mooie wagens, en een indrukwekkende timing ging het nu toe de richting uit van "rally" zoals we die nu kennen. Er waren drie verschillende snelheidsparcours, Moorslede, Wingene en Koekelare, waar de Ruidenberg garant stond voor een brok spektakel. Ondergetekende werd daar gebeten door het rallyvirus!
    1975
    Bij het provinciaal gedeelte van de rally zien we een welbekende naam die in 1975 met de overwinning ging lopen, Gaby Goudezeune. In het Internationaal gedeelte was er de eerste overwinning van een Porsche in Roeselare. De piloot van dienst met de 911 Carrera was "Gustavson" (schuilnaam voor August Deschrijver en gekend als "de Gust") met copiloot Declercq. Na een felle strijd met Staepelaere was de Porschist toch diegene die aan het langste eind trok.
    1976
    Meer en meer bekende namen maakten hun opwachting in Roeselare.
    Voor de 17e Omloop van Vlaanderen zien we op de deelnemerslijst de namen van Colsoul, Roothaert, Viaene, Vandermaerel, Eldis en vele andere, die de strijd aangingen met Carlson, Moortgat en Staepelaere. In speciale rit Hooglede ging grote favoriet Staepelaere van de weg en zijn rally eindigde, na een koprol, in de gracht. Open weg voor zijn tegenstanders. Het was uiteindelijk de Zweed Carlsson (Opel Kadett GTE), met navigator De Jongh, die met de overwinning ging lopen.
    1977
    Met 6 speciale ritten op het programma (Koekelare, Kortemark, Hooglede, Poelkapelle, Moorslede en Ledegem) en meer dan honderd piloten, waaronder een pak buitenlanders, zagen we Omloop van Vlaanderen uitgroeien tot een internationaal evenement. Groot favoriet, het team Moortgat-"Andy", liet er echter geen twijfel over bestaan en het won, op één na, alle snelheidsritten, en uiteindelijk de rally met meer dan 5
    minuten voorsprong.
    1978
    Dit was een editie die "geteisterd" werd door de mist. Daardoor was het een van de moeilijkste wedstrijden ooit. De omloop werd zelfs met één ronde ingekort. "Gustavson"-Van Oosten voelden zich duidelijk het best in hun sas en zij eindigden met hun Porsche 911 Carrera op de eerste plaats, voor Darimont en Goudeseune (allebei met Opel Kadett). Nog meegeven dat we in het programmaboekje voor het eerst volop het gebruik van de term "Klassementsproef' zien verschijnen.
    1979
    De twintigste uitgave was de eerste overwinning van Robert Droogmans, met navigator André Malais,
    in Omloop van Vlaanderen. Hij bewees, met een Ford Escort RS 1800, een waardig opvolger te worden van Gilbert Staepelaere. Samen met Marc Duez en Patrick Snijers, was Robert Droogmans deel van een nieuwe en jonge lichting, later beter gekend onder de naam "de 3 Musketiers".
    Het was in Roeselare al de derde overwinning van het seizoen voor de Limburger Droogmans, maar hij kreeg het niet op een schoteltje aangereikt. Hij moest afrekenen met Moortgat en "Gustavson"
    (beiden met Porsche) en de spectaculaire Duez (Fiat Mirafiori), die weliswaar later in de wedstrijd moest opgeven. Dat jaar trok de Omloop van Vlaanderen naar het rally-crosscircuit van Ingelmunster,
    het bekende "Mandes-circuit", waar we mochten genieten van het prachtige driftwerk van de achterwiel aangedreven wagens. Voor liefhebbers van de Historic-rally's nu: dat was spektakel,
    om de vingers van af te likken!


    Guy Colsoul (Opel Ascona 400 en Mitsubishi Starion), Robert Droogmans (Porsche, Ford RS200 en
    Sierra Cosworth), Marc Duez (Porsche) en Patrick Snijers (Porsche en Toyota Celica GT4). Deze 4 nog altijd ronkende namen, hebben de jaren '80 volledig getekend. Eentje ervan dingt in 2009 mee voor de Belgische rally titel, met name Patrick Snijers.
    1980 was het jaar dat we afscheid namen van Moortgat, kampioen van België, die in de Omloop van Vlaanderen zijn laatste rally zou rijden, maar het kwam niet eens zo ver. Moortgat viel kort voor de wedstrijd zonder copiloot en het afscheid was er dan ook één in mineur.
    Robert Droogmans was de snelste van het pak en zette zes keer een snelste tijd neer, maar moest dan opgeven
    met een defecte koppeling. Guy Colsoul, met co Alain Lopes, nam de leiding over in zijn Opel Ascona 400 en behaalde zijn eerste welverdiende overwinning in Omloop van Vlaanderen.Een jaar later waren beide kemphanen weer de auteurs van een mooie strijd en terug was het de piloot uit Landen, Colsoul, met navigator Lopes, die met de zegebloemen ging lopen, nadat Droogmans een slippertje maakte.
    In 1982 werd de strijd van het Belgisch kampioenschap ook in Roeselare verder gezet met Colsoul en Duez als hoofdrolspelers. Met nog 3 KP's voor de boeg zag het ernaar uit dat beide heren, na een prachtige strijd, allebei de opgave nabij waren. Colsoul moest afrekenen met een defecte verdeler en de versnellingsbak van de Belga-Porsche 911 SC van Duez dreigde er de brui aan te geven. De mecaniciens zorgden met een snelle tussenkomst dat Duez, met Lux in het rechter zitje, uiteindelijk toch nog de overwinning binnenhaalde
    voor Snijers (BMW Luigi 323i) en Plas (Fiat Ritmo). Colsoul strandde op de vierde plaats.
    Patrick Snijers en Robert Droogmans duelleerden in 1983 voor de Belgische titel en ook in de Omloop van Vlaanderen zou het een strijd op het scherp van de snee worden. Zou, want aan de vooravond van de wedstrijd gingen Droogmans-Joosten van de weg tijdens de verkenning en de rally verloor één van de favorieten. Het zou weliswaar geen gezondheidswandeling worden voor Patrick Snijers, met Guy Colsoul op de loer. Na twee schuivers met de Porsche 911 SC was het zover. Colsoul kwam aan de leiding. Maar in de nachtelijke proeven knabbelde het duo Snijers-Colebunders echter beetje bij beetje aan de achterstand en nam de leiding terug in handen om die niet
    meer af te geven. Iets later ging het trouwens helemaal fout voor Colsoul. De delcokap brak en het team moest iets verder opgevenDe 25ste editie in 1984 brak met een traditie, aangezien de nachtproeven niet meer gereden werden. AI van bij aanvang was het duidelijk dat het een zoveelste duel Snijers-Droogmans zou worden maar op
    KP 24 blies Droogmans de motor van de Porsche op en het team Snijers-Colebunders reed met de
    Porsche 911 SC naar een tweede overwinning én de Belgische titel.
    Een zegezekere Snijers verklaarde bij aanvang van de 26ste Omloop van Vlaanderen dat "winnen in Omloop van Vlaanderen niet moeilijk leek". Hij kwam er aan de start met de mooie Lancia 037 en tegenstander van dienst was, net zoals het jaar voordien, Robert Droogmans en navigator Ronny Joosten
    met de Belga-Porsche 911 SC. Een derde overwinning op rij voor Snijers zou het niet worden. Hij had een kwaaie klant aan Droogmans, die van bij de start met het mes tussen de tanden streed voor elke seconde. Voor de allerlaatste klassementsproef, KP-Hoog lede, stond Droogmans aan de leiding met 2 seconden voorsprong. Beide kemphanen gingen er nog een laatste keer keihard tegenaan en ze realiseerden exact dezelfde tijd. De teamgenoot van Droogmans, Reginster, legde beslag op de derde plaats.
    Met de afwezigheid van Snijers (op Europese titeljacht) in 1986, won het duo Droogmans-Joosten moeiteloos de 27ste Omloop van Vlaanderen met het groep-B monster, de Ford RS200.
    Het jaar nadien kwam Snijers met de vierwiel aangedreven Lancia Delta HF Integrale om revanche te nemen op Robert Droogmans met de Ford Sierra Cosworth. Maar het duurde niet lang, Snijers reed het linkervoorwiel eraf op de Zilverberg en verloor tweeënhalve minuut.
    Guy Colsoul die zeer sterk bezig was, bleef ook niet gespaard van pech toen hij een achterbrug moest laten vervangen en 55 seconden verloor. Colsoul vocht terug en ook Snijers kwam nog zéér sterk opzetten.
    Met nog 6 proeven te gaan, was de winnaar zeker nog niet gekend. Colsoul moest op de Zoning opgeven met motorpech en Snijers moest zijn meerdere herkennen in Robert Droogmans, die met copiloot Ronny Joosten, zo voor de derde opeenvolgende keer won.
    Bij afwezigheid van Robert Droogmans en Patrick Snijers, beiden op jacht naar punten voor het Europees kampioenschap, leek de editie 1988 een zeer open wedstrijd te worden. Colsoul, Viaene en Vandermaesen namen het tegen elkaar op en zorgden tot op het einde voor een boeiende wedstrijd. Vandermaesen ging in al zijn onstuimigheid op de 1ste KP van de baan en was op achtervolgen aangewezen. Viaene verloor een wiel
    op KP 23 en dat kostte hem 6 minuten. Colsoul en navigator Backes, in de Mitsubishi Starion, hielden het hoofd koel en namen de leiding over. Uiteindelijk werd Viaene nog gediskwalificeerd en Paul Lietaer werd tweede voor Vandermaesen en achter Colsoul, die hiermee een derde algemene zege behaalde in Omloop van Vlaanderen. In 1989 week de organisatie uit naar de Expohallen voor de steeds groeiende Omloop van Vlaanderen.
    De 30ste editie zou dus niet langer langs de Grote markt passeren, spijtig maar noodzakelijk. Met 124 teams aan de start bleek snel dat dit een verstandige keuze was geweest. De gedoodverfde favoriet, het duo
    Patrick Snijers-Dany Colebunders, met de Toyota Celica GT4, loste de in hem gestelde verwachting in, al kreeg hij meer weerwerk dan verwacht van Marc Duez met de BMW M3. Snijers bouwde stelselmatig zijn voorsprong uit, verloor even de leiding na een lekke band op KP Oekene maar ging daarna vol in de aanval en won uiteindelijk met 1.29 minuut voorsprong op de Ardennees.
    In 1990 ging Patrick Snijers met een Toyota Celica GT4 met de overwinning lopen en in 1999 was het de beurt aan Kris Princen met een Renault Mégane. Daartussen werden de overwinningen allemaal behaald met een Ford Sierra Cosworth of een Ford Escort Cosworth. Je kan dus gerust stellen dat de jaren '90 de geschiedenis ingaan als de "Ford-jaren" met weliswaar zeven verschillende winnaars.
    Na heel wat ereplaatsen was het in 1991 bingo voor Viaene-Dewulf. Zij wonnen de Omloop van Vlaanderen met een Ford Sierra Cosworth. Soulet-Fortin deden hetzelfde over in 1992 met een soortgelijke wagen.
    In 1993 beheersten Patrick Snijers en Dany Colebunders de wedstrijd volledig. Ze wonnen alle klassementsproeven, hadden niet de minste pech en zij behaalden niet alleen de zege maar met deze overwinning werden ze ook kampioen van België. Hun naaste belagers moesten één na één opgeven, want zowel Lietaer als Droogmans bliezen hun motor op Enkel de Duitse kampioen, Dieter Depping, bleef gespaard van pech en tekende voor de 2e plaats.
    De twee daaropvolgende jaren was het feest in het kamp van Paul Lietaer, de Crack-piloot, met co Geert Derammelaere. stuurde zijn Ford Escort Cosworth naar de overwinning.
    De titelstrijd was in 1996 ongemeen spannend en zó was het ook tijdens de Omloop van Vlaanderen. Grégoire de Meviu: en Patrick Snijers kwamen beiden aan de start met een Ford Escort Cosworth maar de wagen van de Mevius, met
    J-M Fortin als co, bleek overal een paar secondes sneller en hij won, nadat Snijers eventjes over de limiet ging op de voorlaatste KP in Rumbeke.
    1997 was het jaar van Laurent Verhoestraete met Dany Colebunders die, ook al met een Ford Escort Cosworth, hun naam lieten bijschrijven op het palmares.
    Een jaartje later was het de beurt aan Patrick Snijers en hij behaalde hiermee zijn zesde overwinning in de Omloop van Vlaanderen. Z'n navigator was terug Dany Colebunders.
    De jaren '90 sluiten we af met de overwinning van Kris Princen, met Colebunders, in de Renault Mégane. De eerste en enige overwinning van een Renault in de geschiedenis van de Omloop van Vlaanderen.


    Vanaf 2000 zijn de WRC's (World Rally Cars) ononderbroken gaan lopen met de hoofdprijs.
    Het begon met Bruno Thiry die Patriek Snijers en Pieter Tsjoen klopte in 2000. Alle drie reden ze met een
    Toyota Corolla WRC, wat een podium! En wie zagen we op de vierde plaats? Ene François Duval voerde met een Toyota Celica de rest van het veld aan, het talent kwam toen aan het venster piepen.
    Een jaar later nam Pieter Tsjoen (Toyota Corolla WRC) sportieve weerwraak en klopte iedereen met overdonderend gemak. Hij eindigde met meer dan 5 minuten voorsprong op Joost Boxoen (Subaru Impreza).
    De betreurde Nederlander Rocco Theunissen (Toyota Corolla WRC) presteerde in 2002 hetzelfde.
    Olivier Collard (Citroën Saxo S1600) kon onmogelijk volgen maar liet toch een mooie tweede plaats optekenen. Bob Colsoul volgde Collard van kortbij met zijn Mitsubishi Lancer Evo 7.
    Driemaal is scheepsrecht zegt men wel eens en zo was het ook in 2003 toen Pieter Tsjoen (Toyota Corolla WRC) eerste eindigde met terug een 5-tal minuten voorsprong op Bernard Munster (Subaru Impreza 555).
    Larry Cols (Fiat Punto S1600) was tevreden met zijn derde plaats.
    Een jaartje later verdwenen de 2 Corolla WRC's (Tsjoen en Van Parijs) uit de wedstrijd en de weg lag open voor Bernard Munster om zijn Subaru Impreza 555 naar een eerste plaats te sturen. Het was de eerste grote overwinning in België voor Munster sinds Spa '99. Bernd Casier (Fiat Punto S1600) en Manu Guigou (Renault Clio S1600)
    vochten een verbeten strijd uit voor de 2 overige podiumplaatsen. Met vier secondjes verschil trok de Fiat Punto-piloot aan het langste eindje.
    De twee daarop volgende jaren was het terug prijs voor Pieter Tsjoen. In 2005 won hij met de "oude" vertrouwde Toyota Corolla WRC en in 2006 met een spiksplinternieuwe Ford Focus WRC.
    2007 was het jaar van het tumultueuze einde. Larry Cols domineerde twee dagen lang maar op zondagmiddag klokte zijn navigator te laat in. Zo kwam Bernard Munster héél dichtbij. Op de voorlaatste proef, de Zoning, kwam Cols met een turboprobleem aan de start. Bij een korte linkse bocht dook Munster links van Cols de bocht in. Deze merkte het niet op en het kwam tot een aanrijding. Tot overmaat van ramp ging iets verder de turbo van de Mitsubishi stuk en Cols mocht alle hoop op de overwinning opbergen. Winst voor Munster met de Subaru Impreza.
    Vorig jaar beleefden we een editie met een uiteindelijk verrassende maar verdiende winnaar. Pieter Tsjoen kwam aan de start met een Ford Focus WRC 05 na 1 jaar inactiviteit maar van enige aanpassing was weinig te merken.
    Hij hield op zaterdag iedereen op afstand. Consternatie alom toen de motor van de Focus WRC op zondagmorgen
    bij het vertrek uit het wagenpark stukging. Zowel Munster als Deferm reden tijdens de eerste wedstrijddag lek en verloren heel wat tijd en daardoor zagen we de verrassend sterk rijdende Lietaer (Subaru Impreza WRC) aan de leiding komen. Melissa Debackere volgde op een mooie 2e plaats met de Toyota Corolla WRC maar ze kreeg het nog even warm toen ze door een lekkende remcylinder rond ging en straftijd opliep bij de reparatie. Snijers, Casier en Munster aasden op haar tweede plaats maar de jongedame uit Wervik kon de heren afhouden.
    Wat mogen we verwachten in 2009?
    Een foto-tentoonstelling, vanaf 26 juni, over 50 jaar Automobielclub Midden-Vlaanderen in de inkomhal van het stadshuis te Roeselare.
    De organisatoren doen er alles aan om van de 50e editie van de Omloop van Vlaanderen een speciale uitgave te maken. Het volgende kunnen we nu reeds verklappen: de rally gaat van start op ... vrijdagavond, met een showproef
    van 15 km lang, op klassementsproef Beveren. Voor het publiek zal er alles aan gedaan worden om er een waar feest van te maken. Er komt één grote publiekszone met speaker en animatie, drank- en eetgelegenheden, overzicht op de start en finish. De wagens komen 3!!! maal langs de publiekszone gereden en de startvolgorde is omgekeerd.
    Dus eerst de traagste historie tot de numéro uno bij de Histories en dan de moderne volgens numerieke volgorde.
    Op Vrijdagavond 11 september wordt het stadscentrum terug voor één maal omgetoverd voor een nostalgisch wagenpark, zoals vroegere jaren.
    Voor nog meer nieuws verwijs ik u graag naar de website www.omloopvanvlaanderen.be
    Sportieve groeten en "see you in Roeselare"
    Stefaan Brackx
    Persverantwoordelijke tijdens de Omloop van Vlaanderen


    Omloop van Vlaanderen voor klassiekers

    Sinds 2002 is deze "nevenwedstrijd" uitgegroeid tot een volwaardige rally die meetelt voor het Belgisch en Engels Historie Rally kampioenschap. Het is de vaste afspraak voor alle toppers geworden en de (wed)strijd wordt er keer op keer met het mes tussen de tanden gestreden. We zien er pareltjes van Ford Escorts, Porsches, Opeis en vele andere niet vergane gloriën aan het werk. De parcourskennis van de lokale piloten zorgde er tot nu toe voor dat er nog geen buitenlands team de wedstrijd kon winnen. Maar jaar na jaar strijden voornamelijk Engelse deelnemers meer mee voor de podiumplaatsen. Recordhouder in de Historie rally is Paul Lietaer, maar sinds vorig jaar neemt hij deel aan de strijd bij de moderne wagens. Misschien komt er wel in 2009 een buitenlands team zich mengen in de strijd voor de eerste plaats.





    Palmares van 1960 - 1970
    1960: Duchateau - Van Buggenhout Volvo PV 544
    1961: "Vitte I" - "Perrier" Triumph TR4
    1962: Vernaeve - Moens Austin Cooper
    1963: Missinne - Talpe Porsche
    1964: Staepelaere - Meeuwissen Lotus Cortina GT
    1965: Staepelaere - Christiaens Ford Cortina GT
    1966: Moortgat - Collyns Mini Cooper
    1967: Staepelaere - Aerts Ford Cortina Lotus
    1968: Staepelaere - Aerts Ford Escort TC GR2
    1969: Staepelaere - Aerts Ford Escort TC GR2
    1970: Adriaensens - Daemers VW 411E


    Palmares van 1971 - 1980
    1971: Vandermeersch - "Rossi" Triumph TR 6
    1972: Moortgat - "Jimmy" Ford Escort Mexico
    1973: "Pedro" - "Vaillant" BMW (Dole spec)
    1974: "Pedro" - "Vaillant" BMW
    1975: "Gustavson" - Declercq Porsche 911 Carrera
    1976: Carlson - De Jongh Opel kadett GTE
    1977: Moortgat - "Andy" Porsche 911 Carrera
    1978: "Gustavson" - Van Oosten Porsche 911 Carrera
    1979: Droogmans - Malais Ford Escort RS 1800
    1980: Colsoul - Lopes Opel Ascona 400

    Palmares van 1981 - 1990
    1981: Colsoui- Lopes Opel Ascona 400
    1982: Duez - Lux Porsche 911 SC
    1983: Snijers - Colebunders Porsche 911 SC
    1984: Snijers - Colebunders Porsche 911 SC
    1985: Droogmans - Joosten Porsche 911 SC
    1986: Droogmans - Joosten Ford RS 200
    1987: Droogmans - Joosten Ford Sierra Cosworth
    1988: Colsoul - Backes Mitsubishi Starion
    1989: Snijers - Colebunders Toyota Celica 4WD
    1990: Snijers -Colebunders Toyota Celica 4WD

    Palmares van 1991 - 2008
    1991: Viaene - Dewulf Ford Sierra Cosworth
    1992: Soulet - Fortin Ford Sierra Cosworth
    1993: Snijers - Colebunders Ford Escort Cosworth
    1994: Lietaer - Derammelaere Ford Escort Cosworth
    1995: Lietaer - Derammelaere Ford Escort Cosworth
    1996: De Mévius - Fortin Ford Escort Cosworth
    1997: Verhoestraete - Colebunders Ford Escort WRC
    1998: Snijers - Colebunders Ford Escort WRC
    1999: Princen - Colebunders Renault Maxi Mégane
    2000: Thiry - Prévot Toyota Corolla WRC

    Palmares van 2001 - 2008
    2001: Tsjoen - Colebunders Toyota Corolla WRC
    2002: Theunissen - Genten Toyota Corolla WRC
    2003: Tsjoen - Chevaillier Toyota Corolla WRC
    2004: Munster - Caesemaeker Subaru Impreza 555
    2005: Tsjoen - VergalIe Toyota Corolla WRC
    2006: Tsjoen - Chevaillier Ford Focus WRC '03
    2007: Munster - Pyck Subaru Impreza WRC
    2008: Lietaer - Dejonghe Subaru Impreza WRC
    Co-Pilot

  • #2
    Foto's die bij dit artikel horen.
    http://jalbum.net/browse/user/album/...v0g9JUbMe94n.5
    Co-Pilot

    Comment


    • #3
      en in 81 reed pa zijn toyota daar plat, waarom staat dat er niet bij ?
      "Don't play what's there, play what's not there." - Miles Davis
      BMW 2002 Tii 1972; Mazda MX5 1.8 NB 1998; Ford Focus 1.6 Futura 2004

      Comment


      • #4
        nou ja, toen won er in ieder geval nog wel een Opel. :-)

        Comment


        • #5
          Prachtige verhalen Tino !
          "Don't play what's there, play what's not there." - Miles Davis
          BMW 2002 Tii 1972; Mazda MX5 1.8 NB 1998; Ford Focus 1.6 Futura 2004

          Comment


          • #6
            Ik ben te laat geboren, zie ik alweer.

            Fraai!
            Op dag 8 schiep God de tie-wrap en de duct tape. En God keek en zag dat het goed was.

            Comment


            • #7
              In 1973 de verkennings ronde gereden achter Franken- vd Laarschot die ik supporterde.
              In mijn Escort Sport voorzien van Cibie lampen en door de rijkswachten aangezien voor rally auto ondanks dat vrouw en kind passagier waren.
              De agenten hielden op belangrijke kruisingen het overige verkeer tegen, was wel lachen.
              Co-Pilot

              Comment


              • #8
                Oorspronkelijk geplaatst door brun Bekijk bericht
                Ik ben te laat geboren, zie ik alweer.
                Soms, heel soms heb ik dat gevoel ook wel eens.

                Comment

                Working...
                X